EN
|
NETH
Hennie Kuiper
Hendrikus Andreas (Hennie) Kuiper (Noord Deurningen (Overijssel), 3 februari 1949) is een voormalig Nederlands wielrenner, die als professional actief was van 1973-1988. Daarna is hij tot en met 1996 ploegleider geweest. Zijn erelijst is imposant: in 1972 werd hij Olympisch Kampioen op de weg en in 1975 wereldkampioen. Hij won onder meer twee keer (1977 en 1978) de Tour etappe naar Alpe d'Huez en werd twee keer tweede in het eindklassement van de Tour. Opvallend detail is dat hij geen enkele dag de gele trui heeft gedragen. Kuiper richtte zich aanvankelijk op de grote rondes, maar ontpopte zich in de tweede helft van zijn carrière als winnaar van grote klassiekers. Hij is nog steeds de enige Nederlander die de vier topklassiekers Milaan-San Remo, Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix en de Ronde van Lombardije op zijn naam wist te schrijven.


Kampioen Wilskracht
Kuipers bijzondere carrière is – anders dan die van Zoetemelk, Janssen en tal van andere coureurs – nimmer in een groots en meeslepend boek geëtaleerd. Hoog tijd dus voor een epos, waarin ruimschoots aandacht wordt besteed aan zijn wielerloopbaan, zowel in woord, maar vooral ook in beeld. De top van de sportfotografen is in de archieven gedoken om bijzondere en vaak nimmer gepubliceerde foto’s op te duiken. Veel belangstelling is er ook voor de mens achter de wielrenner: voor de boerenzoon die alles heeft moeten geven om de hindernissen in zijn leven te overwinnen. Hennie Kuiper is de kampioen van de wilskracht en in dat opzicht een voorbeeld niet alleen voor sporters, maar ook voor eenieder in het maatschappelijk leven. Voor de generatie van toen, zo goed als voor de generaties van de toekomst.

Het epos van Kuiper omvat minimaal 400 luisterrijke bladzijden op groot formaat, waardoor de fotografie volledig tot zijn recht komt.